Photo Challenge: Edge

 

She fell down before thinking,

She fell down without a tought.

In het mind she was thinking,

But she didn’t know what she tought.

The picture above was taken in Sevilla, 2015.

Take a look at these awesome blogpost from the weekly photo challenges!

 

The eternal traveller

A visual discovery blog

Gleaning the nuggets

Out an’ About

Svetlana Grobman

 

Advertenties

Read – Love – Share

I just love reading, don’t you? So this post is going to be about all my favorite books. Some of them are dutch and some English. I like to read English books because it keeps my English a little bit up to date.

  • 12 years a slave – Solomon Northup
  • If I stay – Gayle Forman
  • Blijf van mijn lijfjeย – Annemie Struyf & Johanna Laurent
  • De jongen in de gestreepte pyama – John Boyne
  • Nachtschade – Andrea cremer
  • Stalker – Lars Kepler

And ย the best book ever goes to:

Wild – Cheryl Strayed

What are your favorite books?14315703_10206868400008529_1236297620_o-1

Werk aan jezelf, voor jezelf.

Deze blogpost is een post over iets wat ik al veel eerder wou schrijven, maar ik had er de moed niet voor. Het is een heel persoonlijk stuk waaruit ik hoop dat ik andere mensen kan inspireren en vooral motiveren om de moed te vinden om zichzelf beter te voelen.

In februari 2016 heb ik een soort knop omgedraaid. Ik voelde me niet goed in mijn vel. Waarschijnlijk net zoals 40% (of meer) van de vrouwen. Ik schaamde me over mijn uiterlijk. Ik woog toen 62 kg. Niet overdreven veel, zie ik je al denken. Ik ben redelijk klein, 1 m 57 om precies te zijn. Misschien is het niet zo klein, maar tegenover mijn vrienden is het verschil wel duidelijk zichtbaar. Mijn streefgewicht is 10 kg lager, zo’n 52 kg. Mijn BMI lag ook te hoog. Ik schaamde me, ook al had ik niks om me voor te schamen.

Ik kon / kan veel eten. Soms evenveel als hongerige mannen. (sorry mannen voel jullie niet geviseerd ๐Ÿ˜‰ ) 1 kg lasagne ging er gemakkelijk in (een portie voor 4 personen). Ik deed niet meer aan sport, ja dan vliegen de kilo’s er wel bij waar het juist niet moet. Billen, benen, buik. Ik keek niet graag in spiegel, want door wat ik daar zag werd ik onzeker.

Na lang nadenken wou niet perse veel afvallen, maar eerder een gezonde levensstijl creรซren en al wat ik daarvan zou afvallen was mooi meegenomen. Als dit mijn lichaam is, is de eerste stap om het te omarmen en mezelf graag te zien voor wie ik ben. Mijn mama had wijze woorden ze zei me: Je lichaam is voor de rest van je leven, draag er zorg voor.

Dus na lang te twijfelen en uit te pluizen hoe ik het zou aanpakken ben ik  in februari 2016 gestart bij ’t afslankhuys in Kalmthout. Ik kreeg er voedingsadvies en ging 3 keer per week sporten. In combinatie met school en examens was het wel lastig, maar het bleef combineerbaar omdat de beschikbare uren heel verspreid waren. Dus ik kon er met mijn chaotische agenda altijd naartoe.

Daar kreeg ik de start van een nieuw gezond leven. Eind mei – juni ben ik gestopt met sporten in ’t afslankhuys. Ik ben er veel centimeters en gewicht verloren en ik had nog veel meer kwijt kunnen zijn, maar ik voelde dat het tijd was om alleen verder te gaan. Ik was er klaar voor.

Tot op de dag van vandaag ben ik erin geslaagd om nog meer af te vallen, nu weeg ik zo’n 54 kg. Ik voel me gezond, ik eet vele gezonder. Ik eet nog altijd dingen die ik graag eet, maar ik zorg ervoor dat het goede het slechte kan overheersen en ik blijf me bewust bij wat ik eet en hoe ik sport.

Als ik alles nu terug bekijk, ben ik heel blij met wat ik bereikt heb. Ik heb mezelf gemotiveerd om te veranderen in een super positieve manier. Ik hou van mijn lichaam zoals het is. Ik ben uniek, net zoals ieder ander.

Ik hoop dat ik door mijn verhaal te delen andere mensen kan motiveren die inspiratie zoeken om een ommezwaai te geven aan hun leven en zichzelf graag te durven zien. Gewicht is niet belangrijk, maar wel dat jij je goed voelt om wie je bent.

Liefs Smilefortheearth,