Ik stond erbij en ik keek ernaar

Ik werd deze ochtend wakker, keek naar mijn telefoon. “Zucht”, ochtendhumeur. Ik spurt naar de televisie. Een moment van stilte.

Ik zat aan de andere kant van de wereld. 10 seconden, 5 minuten, ik weet niet hoelang ik naar dat scherm staarde. Ik ging in paniekmodus. Mijn gedachten sloegen op hol.

Ik geloofde het niet. Was dit een nachtmerrie? Neen, jammer genoeg pure realiteit. Op dat beeldscherm, andere blije mensen, huilende mensen enkel tranen van geluk.Β Ik, vol ongeloof, afschuw en walging. Er was geen greintje hoop meer te bespeuren.

Ik zat niet meer aan de andere kant van de wereld. Ik keek naar een verschrikkelijke ondergang, waar we zelf niets aan kunnen veranderen.

Denken wij dan zo verkeerd?

Stemmen zij fout?

Was het enkel propaganda, of was het doorgevoerde politiek?

Hoe kan je voor iemand stemmen die denkt dat de opwarming van de aarde een hoax is?

Hoe kan je voor iemand stemmen die vrij wapenbezit wilt en de wapenvrije perimeters aan de scholen wilt laten verdwijnen?

Hoe kan je in godsnaam voor iemand stemmen die abortus wil verbieden en vrouwen die dit ooit gedaan hebben wilt straffen?

Ik kan nog 1001 vragen stellen bij Trump zijn idealen.Β Hij wilt de “American Dream” terug een mogelijkheid maken. Ik zie enkel een “American Nightmare” die ons allen zal raken en de toekomst zal veranderen.