Ik stond erbij en ik keek ernaar

Ik werd deze ochtend wakker, keek naar mijn telefoon. “Zucht”, ochtendhumeur. Ik spurt naar de televisie. Een moment van stilte.

Ik zat aan de andere kant van de wereld. 10 seconden, 5 minuten, ik weet niet hoelang ik naar dat scherm staarde. Ik ging in paniekmodus. Mijn gedachten sloegen op hol.

Ik geloofde het niet. Was dit een nachtmerrie? Neen, jammer genoeg pure realiteit. Op dat beeldscherm, andere blije mensen, huilende mensen enkel tranen van geluk. Ik, vol ongeloof, afschuw en walging. Er was geen greintje hoop meer te bespeuren.

Ik zat niet meer aan de andere kant van de wereld. Ik keek naar een verschrikkelijke ondergang, waar we zelf niets aan kunnen veranderen.

Denken wij dan zo verkeerd?

Stemmen zij fout?

Was het enkel propaganda, of was het doorgevoerde politiek?

Hoe kan je voor iemand stemmen die denkt dat de opwarming van de aarde een hoax is?

Hoe kan je voor iemand stemmen die vrij wapenbezit wilt en de wapenvrije perimeters aan de scholen wilt laten verdwijnen?

Hoe kan je in godsnaam voor iemand stemmen die abortus wil verbieden en vrouwen die dit ooit gedaan hebben wilt straffen?

Ik kan nog 1001 vragen stellen bij Trump zijn idealen. Hij wilt de “American Dream” terug een mogelijkheid maken. Ik zie enkel een “American Nightmare” die ons allen zal raken en de toekomst zal veranderen.

Sociaal werk te koop?

Vorig jaar dacht ik; ‘de privatisering van de zorg zal hier wel niet doorkomen’. ANNO 2016 staan we toch voor een harde realiteit.

In Antwerpen zullen er experimenten uitgevoerd worden. Belangrijke nieuwe projecten zullen verdwijnen. Sociaal werk en vele andere sociale professionals zullen vervangen worden. Natuurlijk niet door mensen die ervoor opgeleid zijn om onze job uit te voeren, beveiligingsfirma’s, enzovoort zullen onze job uitvoeren.

Zijn onze woordvoerders nu zo laag gevallen dat zij niet meer de kwaliteit van de zorg en het empoweren van de cliënt bovenop stellen? het ziet er wel zo naar uit.

Er staan niet enkel jobs op het spel, ook de toekomst van studenten, van volwassenen, van kinderen. Er wordt niet gedacht aan wat dit op lange en korte termijn kan veroorzaken. We worden zelfs niet gehoord.

Ik roep iedereen op om hier aandacht aan te schenken en het vooral niet te laten rusten. Er staan teveel mensen op het spel.

Sociaal werk te koop?
Ik dacht het niet, mijn gedacht.

sociaal-werk-is-niet-te-koop

Photo Challenge: Edge

 

She fell down before thinking,

She fell down without a tought.

In het mind she was thinking,

But she didn’t know what she tought.

The picture above was taken in Sevilla, 2015.

Take a look at these awesome blogpost from the weekly photo challenges!

 

The eternal traveller

A visual discovery blog

Gleaning the nuggets

Out an’ About

Svetlana Grobman

 

Read – Love – Share

I just love reading, don’t you? So this post is going to be about all my favorite books. Some of them are dutch and some English. I like to read English books because it keeps my English a little bit up to date.

  • 12 years a slave – Solomon Northup
  • If I stay – Gayle Forman
  • Blijf van mijn lijfje – Annemie Struyf & Johanna Laurent
  • De jongen in de gestreepte pyama – John Boyne
  • Nachtschade – Andrea cremer
  • Stalker – Lars Kepler

And  the best book ever goes to:

Wild – Cheryl Strayed

What are your favorite books?14315703_10206868400008529_1236297620_o-1

Werk aan jezelf, voor jezelf.

Deze blogpost is een post over iets wat ik al veel eerder wou schrijven, maar ik had er de moed niet voor. Het is een heel persoonlijk stuk waaruit ik hoop dat ik andere mensen kan inspireren en vooral motiveren om de moed te vinden om zichzelf beter te voelen.

In februari 2016 heb ik een soort knop omgedraaid. Ik voelde me niet goed in mijn vel. Waarschijnlijk net zoals 40% (of meer) van de vrouwen. Ik schaamde me over mijn uiterlijk. Ik woog toen 62 kg. Niet overdreven veel, zie ik je al denken. Ik ben redelijk klein, 1 m 57 om precies te zijn. Misschien is het niet zo klein, maar tegenover mijn vrienden is het verschil wel duidelijk zichtbaar. Mijn streefgewicht is 10 kg lager, zo’n 52 kg. Mijn BMI lag ook te hoog. Ik schaamde me, ook al had ik niks om me voor te schamen.

Ik kon / kan veel eten. Soms evenveel als hongerige mannen. (sorry mannen voel jullie niet geviseerd 😉 ) 1 kg lasagne ging er gemakkelijk in (een portie voor 4 personen). Ik deed niet meer aan sport, ja dan vliegen de kilo’s er wel bij waar het juist niet moet. Billen, benen, buik. Ik keek niet graag in spiegel, want door wat ik daar zag werd ik onzeker.

Na lang nadenken wou niet perse veel afvallen, maar eerder een gezonde levensstijl creëren en al wat ik daarvan zou afvallen was mooi meegenomen. Als dit mijn lichaam is, is de eerste stap om het te omarmen en mezelf graag te zien voor wie ik ben. Mijn mama had wijze woorden ze zei me: Je lichaam is voor de rest van je leven, draag er zorg voor.

Dus na lang te twijfelen en uit te pluizen hoe ik het zou aanpakken ben ik  in februari 2016 gestart bij ’t afslankhuys in Kalmthout. Ik kreeg er voedingsadvies en ging 3 keer per week sporten. In combinatie met school en examens was het wel lastig, maar het bleef combineerbaar omdat de beschikbare uren heel verspreid waren. Dus ik kon er met mijn chaotische agenda altijd naartoe.

Daar kreeg ik de start van een nieuw gezond leven. Eind mei – juni ben ik gestopt met sporten in ’t afslankhuys. Ik ben er veel centimeters en gewicht verloren en ik had nog veel meer kwijt kunnen zijn, maar ik voelde dat het tijd was om alleen verder te gaan. Ik was er klaar voor.

Tot op de dag van vandaag ben ik erin geslaagd om nog meer af te vallen, nu weeg ik zo’n 54 kg. Ik voel me gezond, ik eet vele gezonder. Ik eet nog altijd dingen die ik graag eet, maar ik zorg ervoor dat het goede het slechte kan overheersen en ik blijf me bewust bij wat ik eet en hoe ik sport.

Als ik alles nu terug bekijk, ben ik heel blij met wat ik bereikt heb. Ik heb mezelf gemotiveerd om te veranderen in een super positieve manier. Ik hou van mijn lichaam zoals het is. Ik ben uniek, net zoals ieder ander.

Ik hoop dat ik door mijn verhaal te delen andere mensen kan motiveren die inspiratie zoeken om een ommezwaai te geven aan hun leven en zichzelf graag te durven zien. Gewicht is niet belangrijk, maar wel dat jij je goed voelt om wie je bent.

Liefs Smilefortheearth,

 

Religion is Beautifull

I Don’t know why but out off al my holiday pictures this one “pops out”, it is taken in a little Chapel in Lisbon. Maybe it’s just the combination of the tiles and the windows that is so fascinating.

It could also be under the circumstances we live. In Belguim there is a constant fear for attacks like the one at Brussel in march and Charleroi in june. Despite the hate we get from people who use religion an persue it in unhumane ways, i still think religion can be beautifull.

14087526_10206716986463285_8100565_o

BUCKETLIST

Ik heb het gevoel dat ik op een leeftijd gekomen ben waarbij ik stilaan wel uit moet zoeken wat ik wil doen of bereiken, er hangt een soort “pressure” boven mijn hoofd. Continu vraag ik mezelf af wat ik wil doen, altijd is het wel wat anders. Wat is de volgende stap in mijn leven?

Volgend jaar rond ik hopelijk mijn Bachelor in het Sociaal Werk af. Ik heb voor mezelf uitgemaakt dat ik hierop een master in het sociaal werk zal proberen. Ik blijf graag met mijn voeten in het werkveld, maar niet zonder de nodige theoretische achtergrond waarbij ik structureel dingen kan aanbrengen, aankaarten of onderzoeken.

Wat daarna? Zal ik gewoon blijven werken als maatschappelijk werker? Of neem ik een andere bocht met mijn verruimde blik? Ik blijf steeds besluiteloos. Daarom heb ik een bucketlist opgesteld zodat ik visueel kan zien wat ik wil doen in het leven.

  • Naar Alberta reizen
  • Een trektocht doorheen Ijsland
  • Yoga-cursus volgen om les te geven
  • Een onderzoek afronden/meewerken
  • Een blog maken
  • Een boek schrijven (eender welk soort, ik hou van bijna alle genre’s)
  • De Dodentocht wandelen (100 km wandelen binnen een beperkte tijd)
  • 15 km lopen
  • Een eigen webwinkel starten (alleen of met iemand anders)
  • Eigen training organiseren over faalangst
  • Motiverend coach zijn.
  • Fotografiecursus volgen
  • Een eigen hond hebben (dit staat stiekem op de belangrijkste plaats)
    • alhoewel zo stiekem is dat voor mijn vrienden niet meer 🙂
  • Cursus tekenen of grafisch ontwerpen volgen

Welja, wijzer ben ik er wel uit geworden. Een concreet idee heb ik nog niet. Misschien is het beter om de tijd zelf uit te laten wijzen wat mijn plannen worden.

Hebben jullie een bucketlist? Ik hoor het graag! 🙂

Smilefortheearth